Waarom braakt mijn hond? Wanneer moet ik me zorgen maken?

Het zien van je hond braken is nooit prettig, en het is logisch je af te vragen of je met een lichte maagstoornis of iets ernstigers te maken hebt. De waarheid is dat braken één van de meest voorkomende redenen is waarom honden naar de dierenarts gaan, en de oorzaken variëren van volkomen onschadelijk tot levensbedreiigend. Het verschil begrijpen kan het leven van je hond redden.

1. Eetlusteloosheid (Iets eten wat ze niet zouden moeten)

De meest voorkomende oorzaak van braken bij honden is simpelweg het eten van iets ongepasts — vuilnis, gras, bedorven voedsel of een vreemd voorwerp. Honden staan bekend om hun ongediscrimineerde eetgewoonten, en hun spijsverteringsstelsel reageert er meestal op door het schadelijke materiaal uit te stoten. Dit type braken treedt meestal één of twee keer op en verdwijnt snel zonder behandeling. De hond blijft alert, speels en geïnteresseerd in voedsel kort daarna. Hoewel meestal onschuldig, kan herhaaldelijk in de vuilnisbak graven je hond blootstellen aan gifstoffen, schimmel en bacteriële pathogenen, dus preventie is belangrijk.

2. Te snel eten

Honden die hun voedsel snel naar binnen schrokken slikken grote hoeveelheden lucht samen met hun maaltijd in, wat onmiddellijk kan leiden tot terugkomen van voedsel — vaak voordat het zelfs de maag bereikt. Dit is technisch gezien terugkomen in plaats van braken (het voedsel komt onverteerd terug), maar eigenaren beschrijven het vaak als braken. Het is vaker voorkomend bij diepborst rassen en in huishoudens met meerdere honden waar voedselconcurrentie hoog is. Langzame voederbakken, puzzelvoederaars of het opdelen van maaltijden in kleinere porties gedurende de dag kunnen dit probleem drastisch verminderen. Te snel eten is ook een risicofactor voor de levensbedreigende aandoening bekend als opblazing (GDV — zie hieronder).

3. Voedselovergevoeligheid of plotselinge voedselwijziging

Het spijsverteringsstelsel van een hond is gevoelig voor snelle voedselveranderingen. Het abrupt omschakelen van voedselmerken, introduceren van rijke of vette tafelresten, of het geven van voedsel dat niet goed voor je hond is kunnen allemaal braken en diarree veroorzaken. Voedselovergevoeligheid verschilt van voedselallergieën — ze veroorzaken spijsverteringssymptomen in plaats van immuungemedieerde reacties. Als je het voedsel van je hond moet wijzigen, doe dit geleidelijk over 7–10 dagen, waarbij je toenemende hoeveelheden nieuw voedsel mengt met afnemende hoeveelheden oud. Zuivelproducten, vette vlees en kruidig voedsel zijn veelvoorkomende schuldigen.

4. Darmparasieten

Rondwormen, haakwormen, zweepwormen en giardia kunnen allemaal braken veroorzaken, vooral bij puppy's of honden die veel buiten zijn of in contact met andere dieren. Braken geassocieerd met parasieten gaat vaak gepaard met diarree, gewichtsverlies, een opgeblazen uiterlijk en zichtbare wormen of wormsegmenten in het braaksel of ontlasting. Regelmatige ontlastingsonderzoeken (minimaal jaarlijks) en ganzejaarlijkse wormpreventiemiddelen zijn essentieel, vooral voor honden die buiten gaan. Puppy's moeten vanaf twee weken oud worden ontwormd als onderdeel van hun standaard gezondheidsprotocol.

5. Parvovirus

Canine parvovirus is een zeer besmettelijke en potentieel dodelijke ziekte, vooral bij niet-ingeënte puppy's tussen 6 weken en 6 maanden oud. Parvo veroorzaakt ernstig, vaak bloederig braken in combinatie met hemorragische diarree, lethargie, koorts en snelle uitdroging. Het virus valt tegelijk de darmvoering en het immuunsysteem aan, waardoor het uiterst gevaarlijk is. Als je een niet-ingeënte of onvolledig ingeënte puppy hebt die braakt en bloedeig diarree heeft, behandel dit als een noodgeval — parvo kan binnen 48–72 uur zonder agressieve dierenartsenbehandeling dodelijk zijn.

6. Ingestie van gif

Talrijke huishoudenstoffen zijn giftig voor honden en kunnen braken veroorzaken terwijl het lichaam het gif probeert uit te stoten. Veelvoorkomende schuldigen zijn xylitol (gevonden in suikervrije kauwgom en sommige pindakazen), druiven en rozijnen, ui, knoflook, chocolade, rodenticiden, bepaalde planten (sagopalm, lelies) en menselijke medicijnen zoals ibuprofen of paracetamol. Als je weet of vermoedt dat je hond een giftige stof heeft ingeslikt, neem onmiddellijk contact op met het ASPCA Animal Poison Control Center (888-426-4435) of je nooddierenartsenpraktijk — wacht niet tot de symptomen verergeren.