Waarom krast mijn hond zo veel? Oorzaken & Oplossingen

Een hond die niet stopt met krabben, bijten en likken aan zijn huid is er ellendig aan toe \u2014 en de baas die het moet aanzien net zo goed. Pruritus (de medische term voor jeuk) is een van de meest voorkomende klachten in de veterinaire dermatologie, en het achterhalen van de onderliggende oorzaak vraagt soms om echt speurwerk. Het goede nieuws is dat de meeste oorzaken van chronisch krabben bij honden met de juiste diagnose goed te behandelen zijn. Dit is wat u moet weten.

1. Vlooien

Vlooien zijn de meest voorkomende uitwendige parasiet waardoor honden gaan krabben, en zelfs \u00e9\u00e9n enkele vlooienbeet kan bij gevoelige dieren hevige jeuk uitlokken. Honden met vlooienallergiedermatitis (FAD) \u2014 een allergische reactie op vlooienspeeksel \u2014 krabben, knagen en bijten onophoudelijk, vooral bij de staartbasis, de onderrug en de binnenzijde van de achterpoten. Het vervelende is: u ziet misschien helemaal geen vlooien, omdat allergische honden ze er zo effici\u00ebnt uit poetsen. Let op \u201evlooienvuil\u201d (kleine zwarte puntjes die rood worden als ze nat worden) in de vacht. Vlooienpreventie is de enige effectieve strategie \u2014 behandel alle huisdieren in het huishouden en de woonomgeving gelijktijdig, het hele jaar door, met een door de dierenarts aanbevolen product.

2. Omgevingsallergie\u00ebn (atopie)

Canine atopische dermatitis is een chronische, genetische neiging tot het ontwikkelen van allergische reacties op ingeademde of door contact opgenomen allergenen uit de omgeving \u2014 pollen, schimmelsporen, huisstofmijt en gras. Anders dan bij hooikoorts bij mensen (die niezen veroorzaakt), uiten honden omgevingsallergie\u00ebn vooral via jeukende huid. Het gezicht, de poten, de oksels, de buik en de oren vormen de klassieke \u201eatopische verdeling\u201d \u2014 als uw hond chronisch aan zijn poten knaagt, met zijn gezicht schuurt en steeds terugkerende oorontstekingen heeft, staat atopie hoog op de lijst. Atopie is een levenslange aandoening die beheerst wordt in plaats van genezen. Behandelmogelijkheden zijn onder andere allergeenspecifieke immunotherapie (desensibilisatie-injecties), orale medicatie (oclacitinib/Apoquel, lokivetmab/Cytopoint) en gerichte badprotocollen.

3. Voedselallergie\u00ebn

Voedselallergie\u00ebn bij honden komen minder vaak voor dan omgevingsallergie\u00ebn, maar worden vaak over het hoofd gezien. De meest voorkomende voedingsallergenen bij honden zijn eiwitten: rund, kip, zuivel, tarwe en ei staan bovenaan de lijst. Voedselallergie\u00ebn veroorzaken doorgaans jeuk die het hele jaar door aanwezig is (dus niet seizoensgebonden) en die zich vaak concentreert op de poten, het gezicht, de buik en het gebied rond de anus. Maag-darmklachten \u2014 chronisch zachte ontlasting, vaak ontlasten, braken \u2014 kunnen samen met de huidsymptomen voorkomen. Voor het vaststellen van een voedselallergie is een strikte eliminatiedieetproef van 8\u201312 weken nodig met een nieuw eiwit of een gehydrolyseerd dieet \u2014 geen snoepjes, gearomatiseerde medicijnen of restjes van tafel toegestaan. Bloed- of huidallergietests voor voeding zijn niet betrouwbaar; de dieetproef is de gouden standaard.

4. Contactdermatitis

Contactdermatitis ontstaat wanneer de huid van een hond reageert op iets waarmee hij direct in contact komt. Mogelijke veroorzakers zijn nieuwe schoonmaakmiddelen, chemicali\u00ebn voor het gazon (herbiciden, kunstmest, pesticiden), bepaalde kunststoffen (die \u201eplastic-voerbakdermatitis\u201d veroorzaken door voerbakken), synthetische stoffen, rubber of planten. De reactie treedt meestal op in gebieden met minder vachtbedekking: de buik, de binnenzijde van de achterpoten, de snuit en de poten. Het identificeren en verwijderen van het contactallergeen lost het probleem meestal op. Stap over op voerbakken van roestvrij staal of keramiek, gebruik diervriendelijke schoonmaakmiddelen en spoel de poten van uw hond af na het uitlaten buiten als u chemicali\u00ebn op het gazon vermoedt.

5. Droge huid

Droge, schilferige huid (seborrhoea sicca) veroorzaakt aanhoudende jeuk en krabben, vooral in omgevingen met een lage luchtvochtigheid of in de wintermaanden, wanneer verwarming binnen de vochtigheid uit de lucht haalt. Voedingstekorten \u2014 met name van omega 3-vetzuren \u2014 zijn een veelvoorkomende factor bij een droge, glansloze vacht en schilferige huid. Het toevoegen van visolie (EPA en DHA) aan het voer kan de werking van de huidbarri\u00e8re over een periode van 4\u20138 weken aanzienlijk verbeteren. Te vaak baden met agressieve shampoos verwijdert de natuurlijke huidvetten en verergert de droogheid. Gebruik hydraterende, pH-neutrale shampoos die speciaal voor honden zijn ontwikkeld en beperk het baden tot eens per 4\u20136 weken, tenzij medisch anders is voorgeschreven.

6. Mijten en schurft

Er zijn twee vormen van schurft die honden treffen: sarcoptesschurft (veroorzaakt door Sarcoptes scabiei-mijten) en demodexschurft (veroorzaakt door Demodex-mijten). Sarcoptesschurft geeft heftige jeuk, is zeer besmettelijk voor andere honden en voor mensen en begint doorgaans aan de oorranden, de ellebogen en de buik. Demodexschurft, die ontstaat door een overmatige groei van mijten die normaal in de haarzakjes aanwezig zijn, kan wel of geen jeuk geven en komt vooral voor bij honden met een verminderde weerstand of bij puppy's. Beide vormen vereisen een veterinaire diagnose (huidafkrabsel of PCR-test) en behandeling \u2014 sarcoptesschurft met antiparasitaire middelen en demodex met vergelijkbare medicijnen plus onderzoek naar een onderliggende afweerstoring.

7. Gist- of bacteri\u00eble huidinfecties

Secundaire huidinfecties zijn een van de meest voorkomende complicaties van elke jeukende huidaandoening. Wanneer een hond krabt en daarmee de huidbarri\u00e8re beschadigt, maken bacteri\u00ebn (vooral Staphylococcus pseudintermedius) en gisten (Malassezia pachydermatis) daar gebruik van en vestigen zich daar. Deze infecties veroorzaken een kenmerkende muffe of \u201ecornchips\u201d-geur, een vettige huid, rode of bruine verkleuring (vooral tussen de tenen) en korstige of schilferige plekken. Ze komen zelden op zichzelf voor \u2014 ze zijn bijna altijd secundair aan een onderliggende allergie of afweerprobleem. Alleen de infectie behandelen zonder de onderliggende oorzaak aan te pakken leidt tot een snelle terugkeer.

8. Hot spots (acute vochtige dermatitis)

Hot spots zijn plekken met acute, vochtige, snel uitbreidende huidontsteking die ontstaan doordat een hond op \u00e9\u00e9n plek knaagt, likt of krabt. Ze verschijnen plotseling \u2014 soms binnen enkele uren \u2014 als rode, vochtige, pijnlijke plekken die in \u00e9\u00e9n dag kunnen uitgroeien van de grootte van een muntje tot de grootte van een handpalm. Hot spots komen het meest voor bij rassen met een dikke of lange vacht (golden retrievers, labradors, Duitse herders, berner sennenhonden) en bij warm, vochtig weer. Ze vereisen veterinaire behandeling: de plek moet worden geschoren, schoongemaakt en behandeld met lokale en/of systemische antibiotica en ontstekingsremmers. Een kap (E-collar) is essentieel om de jeuk-krabcyclus te doorbreken.

Tips voor verlichting thuis terwijl u op uw dierenartsafspraak wacht

Dit zijn geen vervanging voor een veterinaire diagnose, maar het volgende kan het ongemak van uw hond op korte termijn verminderen: een koel (niet koud) havermoutbad met een hondenshampoo met collo\u00efdale havermout, visolie toevoegen aan het voer (vraag uw dierenarts om de juiste dosering), een diervriendelijke, ongeparfumeerde hydraterende spray gebruiken op droge plekken en verder zelfbeschadiging voorkomen met een kap (E-collar) of een herstelpak.