Waarom krast mijn hond zo veel? Oorzaken & Oplossingen

Een hond die niet stopt met krabben, bijten en likken van de poten is erg vervelend — zowel voor de hond als voor de eigenaar die dit ziet gebeuren. Pruritus (de medische term voor jeuk) is één van de meest voorkomende klachten in de dierenartsenij, en het vinden van de onderliggende oorzaak vereist soms wat onderzoekswerk. Het goede nieuws is dat, met de juiste diagnose, de meeste oorzaken van chronisch krabben bij honden te beheersen zijn. Dit is wat u moet weten.

1. Vlooien

Vlooien zijn de meest voorkomende externe parasiet die honden doen krabben, en zelfs één vlaaienbeet kan intense jeuk veroorzaken bij gevoelige dieren. Honden met vlooi-allergiedermatitis (FAD) — een allergische reactie op vlooienspeeksel — krabben, kauwwn en bijten voortdurend, vooral aan de basis van de staart, de onderrug en de binnenzijde van de dijen. Het vervelende deel: u ziet mogelijk helemaal geen vlooien, omdat allergische honden ze zo efficiënt wegghosten. Zoek naar "vlooienpoep" (kleine zwarte stipjes die rood worden wanneer nat) in de vacht. Vlooienpreventie is de enige effectieve strategie — behandel alle huisdieren in het huishouden en de huisomgeving tegelijkertijd, het hele jaar door, met een door de dierenarts aanbevolen product.

2. Omgevingsallergiën (Atopie)

Canine atopische dermatitis is een chronische, genetische neiging tot allergische reacties op ingeademde of contact-omgevingsallergenen — stuifmeel, schimmelsporen, huisstofmijten en gras. Anders dan menselijk hooikoorts (wat niezen veroorzaakt), uiten honden omgevingsallergiën primair uit door jeukende huid. Het gezicht, poten, oksels, buik en oren zijn de klassieke "atopische verdeling" — als uw hond chronisch aan de poten kauwt, aan het gezicht wrijft en terugkerende oorontsteking krijgt, staat atopie hoog op de lijst. Atopie is een levenslange aandoening die eerder wordt beheerd dan genezen. Beheersingsopties omvatten allergeen-specifieke immunotherapie (desensibilisatieshots), mondeling medicatie (oclacitinib/Apoquel, lokivetmab/Cytopoint) en gerichte badenprotocollen.

3. Voedingallergiën

Voedingallergiën bij honden zijn minder voorkomend dan omgevingsallergiën maar worden vaak over het hoofd gezien. De meest voorkomende voedingsallergenen bij honden zijn eiwitten: rundvlees, kip, zuivel, tarwe en eieren staan bovenaan. Voedingallergiën veroorzaken meestal het hele jaar door (niet seizoensgebonden) jeuk die zich vaak concentreert op de poten, gezicht, buik en perianaal gebied. Maag- en darmverschijnselen — chronische zachte ontlasting, frequent ontlasting, braken — kunnen samen met de huidsymptomen voorkomen. Het diagnosticeren van een voedingsallergie vereist een strikte voedingseliminatieprocedure van 8–12 weken met behulp van een nieuw proteïne- of gehydrolyseerd dieet — geen snacks, gearomatiseerde medicijnen of voedselresten toegestaan. Bloed- of huidallergietests voor voeding zijn niet betrouwbaar; de voedingsprocedure is de gouden standaard.

4. Contactdermatitis

Contactdermatitis treedt op wanneer de huid van een hond reageert op iets dat hij direct aanraakt. Schuldigen zijn onder andere nieuwe schoonmaakproducten, gazonchemicaliën (herbiciden, meststoffen, pesticiden), bepaalde kunststoffen (die "kunststof schaal dermatitis" veroorzaken van voerbakken), synthetische stoffen, rubber of planten. De reactie verschijnt meestal op gebieden met minder beharing: de buik, binnenzijde van de dijen, snuit en poten. Het identificeren en verwijderen van het contactallergeen lost het probleem meestal op. Wissel over op roestvrijstalen of keramische voerbakken en vermijd nieuwe chemicaliën.