Spanje heeft sinds 1999 verplichte hondenidentificatiewetgeving, waardoor het een van de eerste EU-landen is om de vereiste formeel in te stellen. Maar het systeem heeft meerdere lagen: er is een nationaal identificatiekader, regelgeving van autonome gemeenschappen die aanzienlijk verschilt, en sinds 2023 een baanbrekende Animal Welfare Law die het landschap aanzienlijk heeft veranderd. Door dit alles heen navigeren kan verwarrend zijn — hier is wat je werkelijk moet weten.

De Microchip-vereiste

Alle honden in Spanje moeten een microchip hebben. De juridische vereiste bestaat op nationaal niveau sinds 1999 en is versterkt door daaropvolgende wetgeving. De chip moet een ISO 11784/11785-compatibele transponder zijn die door een erkende dierenarts is geïmplanteerd. Het chipnummer dient als permanente identificatie van de hond gedurende het hele leven.

Puppy's moeten voor overdracht aan een nieuwe eigenaar een microchip hebben, en zeker voor drie maanden oud in de meeste autonome gemeenschappen. In de praktijk voorzien verantwoordelijke fokkers en reddingsorganisaties dieren van een chip voordat ze ze herhuisvesten. Als je een volwassen hond in Spanje adopteert, zou de chip al aanwezig moeten zijn — vraag je dierenarts om deze bij het eerste consult in te scannen om te bevestigen dat deze leesbaar is en het nummer correct.

Microchipkosten in Spanje liggen doorgaans tussen de €15 en €30 bij een particuliere dierenarts. Sommige autonome gemeenschappen voeren gesubsidieerde of gratis microchip-campagnes uit via lokale gemeenten (ayuntamientos). Neem contact op met je lokale ayuntamiento of raadpleeg je dierenarts om uit te zoeken welke programma's er momenteel beschikbaar zijn in jouw gebied.

REIAC: De Nationale Database

Na microchipping moet je hond worden geregistreerd in REIAC (Registro Español de Identificación Animal de Compañía), de nationale database voor identificatie van huisdieren, beheerd door het Spaanse Ministerie van Landbouw, Visserijen en Voeding (MAPA). De REIAC is het gezaghebbende nationale register — dit is waar dierenartsen, opvangcentra en lokale autoriteiten naar kijken wanneer een hond wordt gevonden.

Registratie in REIAC wordt doorgaans afgehandeld door de dierenarts op het moment van microchipping. De dierenarts dient het chipnummer in, de persoonlijke gegevens van de eigenaar (inclusief DNI of NIE), en basisinformatie over de hond (ras, geboortedatum, geslacht, kleur). De eigenaar zou schriftelijke bevestiging van de registratie moeten ontvangen, inclusief het chipnummer.

Het is belangrijk dat de REIAC-registratie wordt bijgewerkt wanneer de eigendom verandert. Als je een hond verkoopt, weggegeven of adopteert, moet de nieuwe eigenaar het REIAC-record binnen een bepaalde periode bijwerken (vereisten verschillen per autonome gemeenschap, maar doorgaans binnen 15–30 dagen na overdracht). Niet bijwerken betekent dat de vorige eigenaar juridisch verantwoordelijk blijft voor het dier.

Gemeentelijke Registratie (Censo Municipal)

Naast de nationale REIAC-database vereisen de meeste Spaanse gemeenten dat honden worden geregistreerd in het lokale register (censo municipal de animales de compañía). Dit is een aparte registratie op het niveau van de ayuntamiento en gaat meestal gepaard met een klein jaarlijks tarief. Het lokale register is hoe je ayuntamiento het aantal honden in de gemeente bijhoudt en lokale regelgeving handhaaft.

De vereisten voor gemeentelijke registratie verschillen aanzienlijk: sommige ayuntamientos vereisen jaarlijkse vernieuwing en betaling van een lokaal belasting; anderen hebben een eenmalige registratie. Neem contact op met je lokale ayuntamiento voor nauwkeurige vereisten en tarieven in jouw gemeente.

De Licencia para Tenencia de Animales Potencialmente Peligrosos

Spanje handhaaft een nationale lijst van potentieel gevaarlijke honden (Perros Potencialmente Peligrosos, PPP) geregeld door Ley 50/1999 en daaropvolgende wijzigingen. Rassen die historisch op de Spaanse PPP-lijst stonden, zijn onder meer Pit Bull Terrier, Staffordshire Bull Terrier, American Staffordshire Terrier, Rottweiler, Dogo Argentino, Fila Brasileiro, Tosa Inu en Akita Inu. Sommige autonome gemeenschappen hebben deze lijst uitgebreid of gewijzigd.

Eigenaren van PPP-rassen moeten een Licencia para Tenencia de Animales Potencialmente Peligrosos (vergunning voor het houden van potentieel gevaarlijke dieren) van hun lokale ayuntamiento verkrijgen. Vereisten voor deze vergunning zijn:

• 18 jaar of ouder zijn
• Geen strafrechtelijke antecedenten voor geweld, drugsdelicten of dierenmishandeling
• Een psychotechnisch geschiktheidscertificaat (beschikbaar bij erkende centra, geldig voor 5 jaar)
• Aansprakelijkheidsverzekering van derden van ten minste €120.000 voor de specifieke hond
• Een ondertekende verklaring