Waarom trilt mijn kat of bibbert mijn kat?

Het is begrijpelijk dat je je zorgen maakt als je ziet dat je kat beeft of trilt, en je neemt het terecht serieus. Anders dan de voorzienbare huivering bij koud, kunnen kattentrillingen voortkomen uit oorzaken die variëren van angst of pijn tot neurologische noodgevallen en gifstofblootstelling. Het belangrijkste is om de context in te schatten — hoe lang het duurt, wat eraan voorafging en welke andere symptomen aanwezig zijn — en dienovereenkomstig handelen.

1. Angst, angstigheid of stress

De meest onschuldige en meest voorkomende oorzaak van trillen bij katten is acute angst. Een autorit, onweer, een bezoek aan de dierenarts of de aanwezigheid van een onbekende persoon kan een stressrespons veroorzaken die spiertrillingen, rillende vacht, verwijd pupillen en snelle ademhaling omvat. Dit soort trillen is meestal kortdurend en verdwijnt zodra de stressor wordt verwijderd. Een angstige kat die trilt, moet in rust kunnen verstoppen en herstellen — gedwongen interactie vergroot de angst. Als je kat regelmatig trilt van stress, bespreek kalmeringsmogelijkheden met je dierenarts.

2. Kou

Katten huiveren om lichaamswarmte op te wekken, net als mensen. Hoewel katten over het algemeen hun lichaamstemperatuur goed reguleren, kunnen puppy's, oudere katten, zeer kleine katten en kortharige rassen afkoelen in airconditioned omgevingen of na het nat worden. Het bieden van een warm, tochtvast slaapplekje en ervoor zorgen dat de omgevingstemperatuur boven de 18°C (65°F) blijft, voorkomt koudegebonden huivering. Als een kat van kou trilt en ook lethargie of verwardheid vertoont, kan onderkoeling aanwezig zijn — warm de kat geleidelijk op en zoek veterinaire hulp.

3. Pijn

Katten met ernstige pijn trillen of beven vaak als fysiologische reactie op de stress van pijn. Spiertrillingen kunnen zich concentreren op het pijnlijke gebied (bijvoorbeeld buikspier­twitching bij spijsverteringspijn of urinewegtpijn) of algemeen voorkomen. Postoperatieve trillingen zijn normaal en verdwijnen meestal wanneer anestheticamiddelen uit het systeem verdwijnen. Als je kat trilt en je vermoedt pijn — zij beschermt een lichaamsdeel, verstopt zich of reageert op aanraking — is een dierenartsenbezoek essentieel om de pijnbron te identificeren en te behandelen.

4. Hypoglycemie (lage bloedsuiker)

Lage bloedglucose veroorzaakt trillingen, zwakte, verwarring en in ernstige gevallen stuiptrekkingen. Hypoglycemie wordt meestal gezien bij diabetische katten die te veel insuline hebben gekregen, puppy's die niet hebben gegeten (zij hebben minimale glycogenevoorraad) of katten met insuline-afscheidende tumoren (insulinomen). Een diabetische kat die begint te beven, moet onmiddellijk voedsel worden aangeboden — een kleine hoeveelheid honing of maïsstroop gesmeerd op het tandvlees kan het bloedsuiker tijdelijk verhogen terwijl je je dierenarts belt. Geef geen extra insuline.

5. Gifstofopname

Veel giftstoffen veroorzaken trillingen en stuipachtige activiteit bij katten. Veel voorkomende oorzaken zijn: permethrine-gebaseerde hondenoplossingszeeproducten op katten aangebracht (een ernstige en veel voorkomende toxiciteit), organofosfor-insecticiden, bepaalde paddenstoelen, xylitol (kunstmatige zoetmaker), caféine en bepaalde essentiële oliën. Door giftstoffen veroorzaakte trillingen ontstaan meestal snel en verslechteren geleidelijk. Als je gifstofblootstelling vermoedt, bel onmiddellijk je dierenarts of ASPCA Poison Control — snelheid is kritiek voor decontaminatie en toediening van tegenmiddelen.

6. Neurologische aandoeningen

Intentionele trillingen — trillingen die verschijnen of erger worden tijdens vrijwillige beweging — suggereren cerebellaire aandoening. Besmetting met felien panleukopenie-virus bij puppy's in utero kan cerebellumagenese veroorzaken, resulterend in karakteristieke kopnicken en onvaste gang die voor het leven aanhoudt (hoewel getroffen katten zich over het algemeen aanpassen en comfortabel kunnen leven). Andere neurologische oorzaken van trillingen zijn hersentumoren, hersenvliesontsteking (hersenontsteking) en vestibulaire aandoening. Neurologische trillingen vereisen meestal MRI of CT-beeldvorming voor diagnose.

7. Nier- of leverfalen

Uremische toxinen van nierfalen of hepatische encefalopathie van leverfalen kunnen spiertweepingen, trillingen en veranderd bewustzijn veroorzaken. In deze gevallen gaan trillingen gepaard met andere tekenen van systemische ziekte: braken, appetitverlies, gewichtsverlies en abnormaal gedrag. Dit zijn ernstige aandoeningen die onmiddellijke medische behandeling vereisen. Bloedonderzoek onthult het onderliggende organfalen, en de behandeling gericht zich erop om toxineophoping te verminderen via voeding, vloeistoffen en ondersteunende zorg.