Belangrijk: Dit artikel is alleen voor huidige eigenaren
Deze gids is geschreven voor mensen die al een roodoorige schuifhals (Trachemys scripta elegans) bezitten — ongeacht of zij deze voor het verbod legaal hebben verworven, van iemand hebben geërfd, of van iemand hebben ontvangen die er niet meer voor kon zorgen. Dit is geen gids voor het verwerven van nieuwe roodoorige schuifhalzen. Het kopen, verkopen, fokken, vervoeren of vrijlaten van roodoorige schuifhalzen is nu illegaal in de hele Europese Unie, en deze gids moedigt het verwerven van deze dieren op geen enkele manier aan. Als u een roodoorige schuifhals bezit en zich afvraagt wat u moet doen, lees dan verder — u bent op de juiste plek.
De juridische situatie in de EU
Roodoorige schuifhalzen staan op de lijst van invasieve uitheemse soorten van belang voor de Unie onder EU-verordening 1143/2014, die een kader vaststelt voor het beheer van invasieve soorten in alle EU-lidstaten. Sinds 3 augustus 2016 is het in de gehele Europese Unie illegaal om roodoorige schuifhalzen te verkopen, te fokken, te vervoeren, te gebruiken, uit te wisselen of vrij te laten. De verordening is ook van toepassing op invoer en uitvoer.
In praktische termen voor huidige eigenaren in EU-landen: u mag uw schuifhals houden als u deze voor de invoering van het verbod bezat, maar u mag deze niet verkopen, aan een dierenwinkel geven, fokken of vrijlaten in een tuinvijver, meer, rivier of enig ander natuurlijk of semi-natuurlijk milieu. De voorwaarden waaronder dieren van voor het verbod mogen worden gehouden, verschillen per lidstaat — sommige landen verlangen dat eigenaren dieren van voor het verbod bij de desbetreffende autoriteit registreren. Neem contact op met uw nationale milieu- of natuurbeschermingsagentschap voor de specifieke vereisten waar u woont.
De juridische situatie in het VK na de brexit
In het Verenigd Koninkrijk staan roodoorige schuifhalzen momenteel niet op de UK's lijst van invasieve uitheemse soorten van bijzonder belang (het UK-equivalent van de EU-lijst, die na de brexit wordt onderhouden). Dit betekent dat er op dit moment geen gelijkwaardig verkoopverbod in Groot-Brittannië geldt. Dit betekent echter niet dat zij vrijgelaten mogen worden in het wild. Het vrijlaten van een roodoorige schuifhals in enig wild habitat in het VK is illegaal onder artikel 14 van de Wildlife and Countryside Act 1981, die de vrijlating van niet-inheemse soorten verbiedt. De ecologische gevolgen van vrijgelaten schuifhalzen zijn ernstig en goed gedocumenteerd — zij concurreren met inheemse dieren om zonneplekken en voedsel, en dragen ziekten over op inheemse soorten.
Waarom u een roodoorige schuifhals nooit mag vrijlaten
Roodoorige schuifhalzen zijn inheems in het centrale en zuidelijke deel van de Verenigde Staten en noordelijk Mexico. In Europese warmere regio's — met name Spanje, Frankrijk, Italië en Portugal — hebben vrijgelaten dieren wilde populaties gevestigd die nu actief inheemse schildpaddensoorten verdringen, onder meer de reeds bedreigde Europese moerasschildpad (Emys orbicularis). Zelfs in koudere klimaten is de mogelijke ecologische schade door vrijlating aanzienlijk. Uw schuifhals vrijlaten is geen humane oplossing voor een moeilijke situatie — het is een illegale daad die bijdraagt aan een van de meest ernstige bedreigingen voor de biodiversiteit van Europese zoetwaterecosystemen.
Als u niet langer voor uw roodoorige schuifhals kunt zorgen, is de juiste stap om contact op te nemen met een reptielenopvangorganisatie, een dierenartspraktijk met reptielenervaring of een gespecialiseerd reptielensanctuary. Plaats uw schuifhals nooit in een tuinvijver, meer, kanaal of ander openlucht waterlichaam.
Tankgrootte: schuifhalzen worden groter dan de meeste mensen verwachten
Een van de meest voorkomende welzijnsproblemen met roodoorige schuifhalzen in gevangenschap is onvoldoende huisvesting. Deze schildpadden worden als juvenielen van 2 tot 3 centimeter verkocht — ze passen gemakkelijk in de palm van uw hand — maar volwassenen bereiken een schildpadlengte van 25 tot 30 centimeter, waarbij vrouwtjes doorgaans groter zijn dan mannetjes. Een dier van deze grootte kan niet in de kleine acrylstarters worden gehuisvest die vaak naast juvenielen worden verkocht.
Een enkele volwassen roodoorige schuifhals heeft een verblijf nodig met een minimale watervolume van 200 liter, idealiter aanzienlijk meer. Het water moet diep genoeg zijn voor de schuifhals om te zwemmen en volledig onder te duiken en zich om te draaien zonder beperking. Naast het waterdeel is een substantieel en gemakkelijk toegankelijk droog zonnebadgebied essentieel — schuifhalzen brengen een aanzienlijk deel van hun dag buiten het water door met zonnebaden, en een schildpad die niet volledig kan drogen, zal gezondheidsproblemen ontwikkelen.
Watertemperatuur en filtratie
Roodoorige schuifhalzen vereisen watertemperaturen tussen 24 en 26 graden Celsius. In de meeste Europese huishoudens zal een dompelbare aquariumverwarmer nodig zijn om dit bereik te handhaven, vooral in herfst en winter. Bescherm de verwarmer tegen fysieke schade — schuifhalzen zijn grote, actieve en krachtige dieren die onbeschermde glazen verwarmers kunnen breken.
De filtratie moet robuust zijn. Schuifhalzen zijn slordig eters en produceren grote hoeveelheden biologisch afval. Een canisterfilter met een capaciteit van minstens drie keer het watervolume van het verblijf is praktisch een minimum. Reinig de filter regelmatig en voer wekelijks gedeeltelijke waterwisselingen van 25 tot 50 procent door. Slechte waterkwaliteit is een van de belangrijkste oorzaken van ziekte bij schuifhalzen in gevangenschap.
Zonnebaden en UVB-verlichting
Een droog zonnebadgebied met een oppervlaktetemperatuur van 30 tot 33 graden Celsius is essentieel voor thermoregulatie en vertering. Gebruik een gericht zonnebadlamp — een halogeen- of gloeilampspotlight — boven het landgebied gepositioneerd, en controleer de werkelijke oppervlaktetemperatuur met een infraroodthermometer.
UVB-verlichting is even cruciaal. Zonder UVB kunnen schuifhalzen vitamine D3 niet synthetiseren en daarom calcium niet correct opnemen, wat leidt tot metabolische botziekte — een aandoening die schelpverzachting, skeletdeformatie en uiteindelijk dood veroorzaakt. Gebruik een UVB-buis van 10 tot 12 procent, geplaatst 25 tot 30 centimeter boven het zonnebadgebied zonder glas of plastic tussen de lamp en het dier. Voer het UVB-licht 12 uur per dag in met een timer en vervang de lamp elke 12 maanden, zelfs als deze nog zichtbaar licht uitstraalt.
Dieet en voeding
Roodoorige schuifhalzen zijn omnivoor. Juvenielen zijn doorgaans meer carnivoor, terwijl volwassenen naar een meer plantaardig dieet overgaan. Een goed volwassen dieet bestaat uit hoogwaardig commercieel aquatisch schildpaddenvoer als stapelvoeding, aangevuld met bladgroenten (ijsbergsla, paardebloembladeren, waterkers, witlof), waterplanten en af en toe eiwit in de vorm van regenwormen, kleine voedervis of ontdooide
```