Bijten is Normaal — Maar dat Betekent niet dat het Genegeerd Moet Worden
Als je ooit een puppy naar huis hebt genomen, weet je al dat kleine mondjes met scherpe tandjes veel ongemak kunnen veroorzaken. Bijten, knabbelen en mouthing behoren tot de meest voorkomende klachten van nieuwe puppy-eigenaren, en ze kunnen variëren van licht irritant tot echt zorgwekkend als ze escaleren. Het geruststellende nieuws is dat in de grote meerderheid van de gevallen puppy bijten volledig ontwikkelingsnormaal is. Het lastige nieuws is dat het nog steeds consistent en met de juiste aanpak moet worden aangepakt.
Waarom Puppy's Bijten

Om te begrijpen hoe je puppy bijten stopt, helpt het eerst te begrijpen waarom het gebeurt. Puppy's gebruiken hun mond om de wereld te verkennen op dezelfde manier als menselijke zuigelingen hun handen gebruiken. Voordat ze de coördinatie en ervaring hebben om nieuwe objecten visueel te beoordelen, mouthen ze alles — handen, voeten, meubels, kleding en andere dieren.
Spel en Sociaal Leren
Binnen een nest spelen puppy's bijna uitsluitend door te bijten en te worstelen. Dit is hoe ze leren sociaal met elkaar om te gaan, fysieke coördinatie ontwikkelen en beginnen communicatiesignalen van andere honden te begrijpen. Cruciaal is dat ze ook bite inhibition (bijtremming) van hun nestgenoten leren. Wanneer één puppy een ander te hard bijt, geeft de gebeten puppy een gil en trekt zich terug uit het spel. Dit onmiddellijke sociale gevolg leert de bijtende puppy om de kracht van hun beet in de loop der tijd te matigen.
Wanneer een puppy in een menselijk huis aankomt, hebben ze hun primaire leraren in dit opzicht verloren. Ze proberen te spelen met de enige methoden die ze kennen, en ze hebben hulp nodig om te leren dat de regels anders zijn met mensen.
Tandenwisseling
Van ongeveer drie tot zeven maanden verliezen puppy's hun melktanden en groeien hun volwassen set. Dit proces kan oncomfortabel zijn, en kauwen geeft verlichting door de tandvlees te stimuleren en melktanden los te maken. Een puppy die rond vier maanden plotseling meer bijtgedrag vertoont, kan eenvoudigweg tandenwisselingsongemak ervaren en naar iets om op te kauwen zoeken.
Overstimulatie en Vermoeidheid
Puppy's die oververmoeid, overgestimuleerd of overenthousiast zijn, bijten vaak intensiever. Net zoals een jong kind moeilijk te hanteren is als ze slaap nodig hebben, verliezen puppy's in deze toestand impulsbeheersingsvermogen. Het herkennen van de tekenen — frenetiek rennen, onvermogen om je te concentreren, toegenomen knabbelen — en erop reageren door de puppy een rustige plek te geven om uit te rusten, kan een bijtincident voorkomen voordat het escalateert.
Bite Inhibition Onderwijzen
Bite inhibition verwijst naar het aangeleerde vermogen van een hond om de kracht van hun beet te controleren. Een hond met goede bite inhibition, zelfs als ze bijten wanneer ze bang of in pijn zijn, is veel minder waarschijnlijk ernstig letsel toe te brengen. Dit onderwijzen wordt als belangrijker beschouwd dan simpelweg mouwen helemaal stoppen, omdat een hond die nooit heeft geleerd bijtdruk te matigen maar alleen door straf is onderdrukt van bijten, harder kan bijten wanneer de onderdrukking faalt.
Het doel is puppy's eerst zachtjes leren bijten, en dan helemaal stoppen met bijten naar mensen.
- Wanneer je puppy hard bijt, maak een kort, scherp geluid zoals een hoog piepje en trek onmiddellijk alle aandacht in. Draai je om, sla je armen over elkaar en interacteer niet gedurende dertig tot zestig seconden.
- Hervat het spel kalm. Wanneer bijten opnieuw optreedt met dezelfde intensiteit, herhaal de terugtrekking.
- Na verloop van tijd verlaag je drempel. Zodra hard bijten stopt, begin je je terug te trekken voor matig hard bijten, enzovoort, en vorm je geleidelijk de puppy naar zachter en minder frequent mouthing.
Dit weerspiegelt wat er gebeurt binnen een nest en is effectief voor veel puppy's. Sommige honden worden echter meer opgewonden door het piepgeluid en bijten harder in reactie. Als dit gebeurt, werkt stille terugtrekking meestal beter.
Omleiden naar Passende Uitlaatklappen

Het voorkomen van bijten gaat deels over het geven van puppy's iets acceptabels om op te bijten. Hou geschikte kauwtandstokkers gemakkelijk bereikbaar in de gebieden waar je tijd met je puppy doorbrengt. Op het moment dat bijten begint, leid rustig om naar een speeltje in plaats van je hand abrupt terug te trekken, wat onbedoeld een jaag- of grijprespons kan triggeren bij speelgemotiveerde puppy's.
Interactieve speeltjes, touwtjes en rubberen kauwtandstokkers die een traktatie kunnen bevatten zijn allemaal uitstekende opties. Het belangrijkste is om van het speeltje het interessantste ding in het moment te maken, met beweging en enthousiasme om de aandacht van de puppy af te leiden van je handen of voeten.
Wat je Niet Moet Doen
Verschillende veelgebruikte benaderingen voor puppy bijten zijn ofwel ineffectief ofwel actief contraproductief.
- Tikken of klikken op de neus van de puppy leert de puppy hand-verlegen te zijn en kan vertrouwen beschadigen
- Het mondgesloten houden van de puppy is aversief, verhoogt vaak opwinding en leert geen alternatief gedrag
- Schreeuwen of reageren met hoge emoties verhoogt meestal opwinding en maakt bijten waarschijnlijker
- Het toestaan van mouthing maar alleen stoppen wanneer het pijnlijk wordt, leert de hond dat enig bijtgedrag acceptabel is en creëert inconsistentie
Consistentie is de meest kritische factor in elk bijtreductieprogramma. Als sommige gezinsleden mouthing toestaan terwijl anderen dat niet doen, ontvangt de puppy gemengde berichten en stagneert de voortgang.
Wanneer is het Niet Meer Normaal?
Puppy bijten moet een voorspelbaar traject volgen: het begint aanzienlijk af te nemen rond vier tot vijf maanden wanneer volwassen tanden doorbreken, communicatie verbetert en training effect heeft. Rond zes tot zeven maanden hebben de meeste puppy's hun mouthing gedrag aanzienlijk verminderd, en rond acht tot negen maanden moet het zeldzaam zijn.
Als bijten niet afneemt met consistent training, als het gepaard gaat met grommen, stijf lichaamshouding of een vaste blik, of als je puppy niet kan afzien of kalm worden tijdens een bijtincident, verdient dit een gesprek met een dierenarts.
```