Cushings ziekte bij honden: symptomen, diagnose en behandeling

Als je oudere hond "/en/articles/why-is-my-dog-drinking-so-much-water" title=""/en/articles/why-is-my-cat-not-eating" title=""/en/articles/why-is-my-cat-breathing-fast" title="Waarom Ademt Mijn Kat Snel? Wanneer het een Noodgeval is">Waarom Eet Mijn Hond Niet? Oorzaken, Waarschuwingssignalen & Wat te Doen">Waarom Drinkt Mijn Hond Zoveel Water?">constant water drinkt, ongelukken in huis heeft en een dikke buik krijgt ondanks dat deze niet meer eet dan normaal, kan Cushing's aandoening de oorzaak zijn. Deze hormonale aandoening komt verrassend vaak voor bij honden ouder dan zeven jaar, en omdat het geleidelijk begint, schrijven veel eigenaars — en zelfs enkele dierenartsen — de signalen toe aan "normale veroudering". Als je weet wat je moet uitkijken en wanneer je om onderzoek moet aandringen, kan dit een groot verschil maken in de kwaliteit van leven van je hond.

Hoe Cushing's Aandoening Ontstaat

Cortisol wordt geproduceerd door de bijnierschors, twee kleine klieren die naast de nieren liggen. Normaal regelt de hypofyse aan de basis van de hersenen cortisolproductie via een hormoon genaamd ACTH (adrenocorticotrope hormoon). Bij Cushing's aandoening valt deze regulering op een van twee manieren uit:

• Hypofyse-afhankelijk hyperadrenocorticisme (PDH): Een goedaardig gezwel op de hypofyse scheidt overmatig ACTH af, wat op zijn beurt beide bijnierschors overmatig stimuleert. Dit komt voor in ongeveer 80-85% van de natuurlijke Cushing's-gevallen bij honden.
• Bijnier-afhankelijk hyperadrenocorticisme (ADH): Een tumor (goedaardig of kwaadaardig) op één bijnier produceert cortisol onafhankelijk van hypofysaire controle. Dit komt voor in de resterende 15-20% van de gevallen.

Er is ook iatrogenisch Cushing's-syndroom, dat ontstaat wanneer honden langdurig corticosteroïden (prednison, dexamethason) krijgen voor andere aandoeningen. Deze vorm verdwijnt wanneer de steroïden onder toezicht van een dierenarts worden afgebouwd en gestopt.

De Symptomen Herkennen

Cushing's aandoening ontwikkelt zich meestal langzaam over maanden tot jaren. De meest voorkomende signalen zijn:

• Polidipsie en polyurie: Sterk verhoogde dorst en urinelozing, wat vaak resulteert in huishoudongelukken bij voorheen betrouwbare honden.
• Polifagie: Onverzadigbare eetlust. Honden met Cushing's zullen voortdurend bedelen, eten van aanrechten of dingen eten die ze normaal niet zouden doen.
• Dikke buikuiterlijk: Spierzwakte veroorzaakt dat het abdomen afhangt terwijl vet zich naar buik en nek verplaatst.
• Huidveranderingen: Dunne, fragiele huid; haarverlies (vooral op de romp terwijl het hoofd en benen gespaard blijven); comedones (meeëters); en calcinosis cutis (calciumafzettingen in de huid).
• Lethargie en verminderde inspanningstolerantie: Spierverval vermindert het uithoudingsvermogen.
• Overmatig hijgen zelfs zonder inspanning of hitte.
• Terugkerende huid- of urineweginfecties vanwege de immunosuppressieve effecten van cortisol.

Bepaalde rassen zijn gevoeliger, waaronder Poedels, Teckels, Boxers, Boston Terriërs, Beagles en Labrador Retrievers.

Diagnose: Het Vereist Meer dan Één Test

Het diagnosticeren van Cushing's aandoening vereist een systematische benadering omdat geen enkele test perfect gevoelig en specifiek is. Volgens de AVMA omvat diagnose meestal een combinatie van:

• Routinebloodonderzoek en urineonderzoek: Verhoogde leverenzymen (vooral ALP), verdunde urine en soms verhoogd cholesterol zijn veel voorkomende maar niet-specifieke bevindingen die klinisch vermoeden opwekken.
• Test met lage dosis dexamethason onderdrukking (LDDST): Een cortisolonderdrukkend medicijn wordt gegeven, en cortisol wordt daarna gemeten. Bij Cushing's wordt cortisol niet op passende wijze onderdrukt.
• Urine-cortisol:creatinine verhouding (UCCR): Een screeningstest die zeer gevoelig is maar niet erg specifiek — een normaal resultaat helpt Cushing's uit te sluiten, maar een verhoogd resultaat vereist bevestiging.
• ACTH-stimulatietest: Nuttig om natuurlijke Cushing's van iatrogenische onderscheid te maken en voor het monitoren van reactie op behandeling.
• Buikechografie: Evalueert de grootte van de bijnier en kan helpen PDH van ADH te onderscheiden.

Behandelingsopties

De behandeling hangt af van de onderliggende oorzaak en de algemene gezondheidstoestand van de hond.

Trilostaan (Vetoryl): Het meest gebruikte medicijn voor PDH en ADH bij honden. Het werkt door cortisolsynthese in de bijnierschors te remmen.