Cavalier King Charles Spaniëls hebben een voorligging voor syringomyelia omdat hun schedels evolutionair gezien te klein zijn voor hun hersenen – een mismatch die de normale stroom van cerebrospinaalvocht rond het ruggenmerg verstoort. Het allerbelangrijkste wat je moet weten, is dat dit een echt welzijnsprobleem is dat een aanzienlijk deel van het ras treft, en elke aanhoudende krab aan de nek, huilen zonder duidelijke reden, of tegenzin om aangeraakt te worden rond het hoofd of de schouders vraagt om snelle dierenartsbeoordeling in plaats van af te doen als "gewoon iets voor een Cavalier".
Waarom Cavaliers Gevoelig Zijn voor Syringomyelia
Syringomyelia (vaak afgekort als SM) is de ontwikkeling van vloeistofgevulde holtes, syrinxen genoemd, binnen het ruggenmerg. Bij Cavalier King Charles Spaniëls ontwikkelt het zich bijna altijd secundair aan een aandoening genaamd Chiari-achtige malformatie (CM), soms aangeduid als caudaal occipitale malformatie syndroom. Dit is een structureel vormingsprobleem waarbij de achterkant van de schedel te klein is of de verkeerde vorm heeft om het brein comfortabel in te huisvesten, wat ervoor zorgt dat deel van het cerebellum en de hersenstam naar, of door, de opening aan de basis van de schedel (het foramen magnum) wordt geduwd.
Deze overvolle toestand verstoort de normale, zachtepulserende stroom van cerebrospinaalvocht (CSF) tussen de schedel en het ruggenmergkanaal. In de loop van de tijd kan verstoorde vloeistofdynamica vloeistof in het ruggenmergsweefsel zelf duwen, waardoor syrinxen ontstaan. Deze vloeistofgevulde holtes kunnen zenuwbanen beschadigen, vooral die welke verantwoordelijk zijn voor gevoel, daarom zijn pijn en ongebruikelijke gevoelssignalen het kenmerk van deze aandoening.
Chiari-achtige malformatie wordt verondersteld extreem veel voor te komen in het raskarakter van de schedel, grotendeels omdat het ras selectief is gefokt voor zijn karakteristieke ronde, "appelvormige" kop in een relatief kleine schedel. Niet elke hond met CM gaat syringomyelia ontwikkelen, en niet elke hond met syringomyelia toont klinische verschijnselen, maar de schedelsvorm van het ras is de worteloorzaak die Cavaliers veel gevoeliger maakt dan de meeste andere rassen. Genetica spelen duidelijk een rol, en fokkesbeslissingen zijn enorm belangrijk om te proberen de prevalentie van dit erfelijke vormingsprobleem te verminderen.
Vroege Tekenen en Symptomen om op te Letten
Tekenen van syringomyelia kunnen verschijnen ergens van enkele maanden leeftijd tot goed in volwassenheid, en ernst varieert enorm tussen individuele honden. Sommige Cavaliers met aanzienlijke syrinxen op beeldvorming tonen minimale uiterlijke tekenen, terwijl anderen met kleinere syrinxen erg oncomfortabel lijken. Eigenaren moeten letten op:
- Fantoomkrabben: krabben aan de nek, oor of schoudergebied, vaak zonder daadwerkelijk contact met de huid te maken, soms tijdens het wandelen of draven.
- Gevoeligheid rond hoofd, nek of schouders: huilen of ineen krimpen bij aanraking, verzorging, of wanneer een halsband of tuigje wordt aangebracht.
- Onverklaarbaar huilen of gillen, vooral wanneer de houding verandert, springt, of wordt opgepakt.
- Tegenzin om te springen op meubels of in de auto, of algemene stijfheid in de nek.
- Abnormale houding, zoals het hoofd gekanteld of verlaagd houden.
- Zwakte of oncoördinatie in een of meer poten in meer geavanceerde gevallen.
- Scoliose (abnormale krommming van de ruggengraat), die soms op röntgenfoto's wordt gezien of opvalt als een asymmetrische lichaamsvorm.
Deze tekenen kunnen gemakkelijk worden verward met huidallergieën, oorinfecties of eenvoudige stijfheid, dus het is de moeite waard om syringomyelia als mogelijkheid ter sprake te brengen bij je dierenarts als je Cavalier dit patroon van symptomen vertoont, vooral de fantoomkrabben.
Wanneer het een Noodgeval is
De meeste syringomyeliapresentaties ontwikkelen zich geleidelijk, maar bepaalde tekenen hebben dezelfde dag dierenartsbijstand nodig in plaats van een routineafspraak:
- Plotselinge aanvang van ernstige pijn, gillen, of onvermogen om in enig positie stil te liggen.
- Plotselinge zwakte, wankelheid, of instorting.
- Snelle progressie van potenzwakte of slepen van poten.
- Verlies van controle over blaas of darmcontaminatie naast andere neurologische tekenen.
Deze kunnen wijzen op een snel groeiende syrinx, ernstige pijncrisis, of een ander gelijktijdig ruggenmerkaandoening dat urgent diagnose en pijnverlichting nodig heeft.
Diagnose
Een dierenarts zal meestal beginnen met een volledig neurologisch onderzoek, controleren van reflexen, pijnreacties en gang. De enige manier om syringomyelia te bevestigen en de ernst ervan in te schatten, is echter magnetische resonantieafbeelding (MRI) van de hersenen en het ruggenmerg, uitgevoerd onder algehele verdoving. MRI stelt dierenartsen in staat de grootte, locatie en aantal syrinxen te zien, evenals de mate van Chiari-achtige malformatie in te schatten en andere oorzaken van vergelijkbare tekenen uit te sluiten, zoals tussenwervelschijfziekte, oorziekte of andere ruggenmeraandoeningen. Verwijzing naar een dierenarts-neuroloog is gebruikelijk, omdat het interpreteren van deze scans en advisering over management specialistische expertise vereist.
Management en Behandelingsopties
De behandeling wordt aangepast aan de ernst van klinische tekenen in plaats van alleen het uiterlijk van de MRI, aangezien sommige honden met aanzienlijke syrinxen comfortabel blijven. De opties vallen over het algemeen in twee categorieën:
Medisch Management
Veel honden worden succesvol behandeld met medicijnen, die pijnverlichting, ontstekingsremmende medicijnen kunnen omvatten, en medicijnen die de cerebrospinaalvloeistofproductie verminderen (zoals bepaalde diuretica) of zenuwpijnmedicijnen zoals gabapentine. Deze benadering richt zich op het beheersen van ongemak en het vertragen van progressie, en is vaak de eerste aanpak voor lichte tot matige gevallen.
Chirurgisch Management
Voor honden met ernstiger of progressief teken die niet reageren op medicijnen, kan chirurgie in overweging worden genomen. De meest voorkomende procedure is een foramen magnum decompressie, waarbij een klein stukje schedel wordt verwijderd om de druk aan de basis van de hersenen te verlichten en de CSF-stroom te verbeteren. Chirurgie kan gemak verbeteren en ziekteprogressie vertragen