Is het normaal dat katten braken?
Katten braken vaker dan honden of mensen, en af en toe braken wordt bij katten over het algemeen als meer normaal beschouwd dan bij veel andere diersoorten. Een kat die een haarbalhaar opgeeft of eens per paar weken braakt, maar verder gezond blijft, zijn gewicht houdt en normaal blijft eten en drinken, is doorgaans geen reden tot bezorgdheid. Er is echter een belangrijk verschil tussen af en toe braken en een patroon dat aangeeft dat er echt iets mis is — en het is een grens die veel katteneigenaren missen tot het probleem significant is geworden.
Braken versus Terugkaatsen
Het is de moeite waard om het verschil tussen echt braken en terugkaatsen te begrijpen, omdat de twee dingen er gelijkenaardig uitzien maar andere oorzaken hebben. Echt braken omvat actieve samentrekking van de buikspieren, kokhalzen en het uitstoten van maaginhoud. Het materiaal is meestal gedeeltelijk verteerd en kan geel of bruinachtig zijn. Uw kat ziet er doorgaans oncomfortabel uit in aanloop naar een braakaanval.
Terugkaatsen is passief — materiaal komt terug via de slokdarm zonder dat de kat actief kokhalst. Het verschijnt vaak als een buisvormige massa onverteerde voeding en kan kort na het eten gebeuren. Haarballetjes worden meestal teruggekaaist in plaats van gebraakt, hoewel veel eigenaren de termen door elkaar gebruiken. Als u begrijpt wat er gebeurt, kan uw dierenarts de oorzaak sneller bepalen.
Acute versus Chronisch Braken
Acuut braken bij katten komt plotseling voor en is meestal kortdurend — een enkele episode of een reeks episodes over een dag of twee. Chronisch braken is een patroon van terugkerend braken over weken of maanden, zelfs als elke afzonderlijke episode gering lijkt. Een kat die twee keer per week consistent braakt, ervaart geen normaal haarbalachtviteit — dit is chronisch braken en vereist onderzoek door een dierenarts. Veel katten met ernstige onderliggende aandoeningen zoals inflammatoire darmziekte of overactieve schildklier worden thuis beheerd door eigenaren die ervan uitgaan dat het braken slechts haarballetjes zijn, wat helaas toelaat dat de aandoening onbehandeld voortschrijdt.
Veelvoorkomende oorzaken van acuut braken bij katten
Haarballetjes
Katten poetsen zichzelf constant en slikken los haar in het proces in. Dit haar gaat normaal door het spijsverteringsstelsel, maar soms hoopt het zich op in de maag en wordt het als haarbalhaar teruggekaatst. Dit zijn doorgaans langwerpige, buisvormige massa's in plaats van ronde ballen. Langharige rassen en katten die excessief likken zijn het meest gevoelig voor haarballetjes. Af en toe haarballetjes zijn normaal, maar als ze zeer vaak voorkomen, is een haarballetje-preventiestrategie het waard om met uw dierenarts te bespreken.
Snel Eten
Sommige katten eten hun maaltijden zo snel dat ze het voedsel vrijwel onmiddellijk weer opspugen, kennelijk onverteerd. Dit wordt soms terugkaatsen door snel eten genoemd. Het geven van kleinere maaltijden vaker of het gebruik van een voedselraadsel kan dit vertragen en lost het probleem vaak geheel op.
Voedselverandering
Het abrupt omschakelen van het voedsel van een kat kan het maagdarmkanaal irriteren en braken veroorzaken. Elke voedselverandering moet geleidelijk over minstens een week worden doorgevoerd, waarbij stijgende verhoudingen van het nieuwe voedsel met het oude worden gemengd om het darmstelsel zich aan te laten passen.
Inname van een Gift of Vreemd Voorwerp
Katten kauwen af en toe op huisplanten, slikken draad of lint in of consumeren andere dingen die ze niet zouden moeten. Braken na mogelijke inname van een giftige plant of een vreemd voorwerp moet snel door een dierenarts worden beoordeeld in plaats van thuis te worden behandeld.
Veelvoorkomende oorzaken van chronisch braken bij katten
Voedselintolerantie of Allergie
Sommige katten reageren op specifieke eiwitten in hun dieet en ontwikkelen een gevoeligheid die chronische maagdarmstoornissen veroorzaakt, inclusief braken en diarree. Een eliminatiediet — meestal een gehydrolyseerde eiwit- of nieuw eiwit-dieet — wordt gebruikt om dit te onderzoeken. Deze testen moeten minstens acht tot twaalf weken streng worden gevolgd om een betrouwbaar resultaat op te leveren.
Inflammatoire Darmziekte
IBD is een van de meest voorkomende oorzaken van chronisch braken bij katten, vooral oudere dieren. De darmwand wordt chronisch ontstoken, waardoor normale spijsvertering en opname worden verstoord. Getroffen katten verliezen vaak geleidelijk gewicht naast het braken. Diagnose vereist darmbiopsieën en behandeling omvat voedselveranderingen en medicatie, vaak langdurig.
Overactieve Schildklier
Een overactieve schildklier is erg vaak voorkomen bij oudere katten, meestal ouder dan tien jaar. Een van de vele gevolgen is maagdarmstoornis, inclusief braken. Katten met overactieve schildklier hebben vaak veel honger maar vermageren, zijn onrustig en soms vokaler dan normaal. Overactieve schildklier is erg goed beheersbaar na diagnose, met verschillende effectieve behandelopties beschikbaar.
Chronische Nierziekte
De nieren spelen een rol bij het filteren van afvalstoffen uit het bloed. Wanneer ze beginnen uit te vallen, hoopt deze afval zich op en veroorzaakt misselijkheid en braken. Nierziekte is een ander zeer veelvoorkomend probleem bij oudere katten en is iets wat dierenartsen routinematig screenen met bloed- en urinonderzoeken.
Lymfoom
Maagdarmlymfoom komt helaas vrij vaak voor bij katten. Het imiteert vaak IBD in presentatie en kan moeilijk te onderscheiden zijn zonder biopsieën. Chronisch braken, gewichtsverlies en veranderingen in eetlust zijn typische tekenen.
Waarschuwingstekens: Wanneer Dierenartshulp Urgent Nodig Is
Contacteer uw dierenarts dezelfde dag of zoek spoedeisende hulp op als uw kat:
- Meer dan twee of drie keer op één dag heeft gebraakt
- Bloed in het braaksel heeft — ofwel vers rood bloed ofwel donker materiaal
- Gewicht verliest naast het braken ```