Krijgen katten echt scheidingsangst?
Het idee dat katten volledig zelfstandige wezens zijn die niet opmerken of zich niet druk maken wanneer hun eigenaren het huis verlaten, is een hardnekkige mythe. Onderzoek dat is gepubliceerd in veterinaire en diergedragsbladen heeft consistent aangetoond dat katten echte hechtingen met hun menselijke verzorgers vormen en dat een aanzienlijk deel echte angst ervaart wanneer ze alleen worden gelaten. Een onderzoek uit 2020 toonde aan dat ongeveer 13 procent van de katten in de steekproef klinische tekenen van scheidsingsangst vertoonde, en veel experts geloven dat de werkelijke prevalentie hoger is vanwege onderrapportage. Katten zijn subtiele communicators en hun angst kan gemakkelijk onopgemerkt blijven totdat het moeilijk te negeren wordt.
Tekenen van scheidsingsangst bij katten
Scheidsingsangst bij katten kan zich op verschillende manieren uiten, en de tekenen kunnen alleen verschijnen wanneer de eigenaar afwezig is, wat het gemakkelijk maakt om ze te missen. Het opnemen van video van uw kat terwijl u weg bent, kan een handig diagnostisch hulpmiddel zijn.
- Vocalisatie onmiddellijk nadat de eigenaar vertrekt, inclusief aanhoudend miauwen of janken dat niet zou optreden tijdens normaal alleen zijn
- Overmatig likken, vooral op de buik, binnenkant van de benen of staartbasis, wat kan resulteren in zichtbaar haarverlies of huidirritatie
- Ongepaste uitscheidingen, zoals urineren of defeceren buiten de kattentoilet, soms specifiek op de spullen van de eigenaar
- Destructief gedrag, waaronder meubels krabben, voorwerpen van oppervlakken slaan of dingen kauwen
- Buitensporig en wild begroetingsgedrag wanneer de eigenaar terugkomt, voorbij wat als normale enthousiasme zou worden beschouwd
- Verminderde eetlust of weigering om te eten wanneer alleen, met een terugkeer naar eten wanneer de eigenaar aanwezig is
- Constant achter de eigenaar aan lopen in het huis en zenuwachtig worden voor vertrekken, bijvoorbeeld wanneer de eigenaar sleutels pakt of schoenen aantrekt
Risicofactoren voor scheidsingsangst
Bepaalde katten zijn kwetsbaarder voor het ontwikkelen van scheidsingsangst dan anderen. Huishoudens met één kat zijn een belangrijk risicofactor omdat de kat geen kattenmaatje heeft en daarom eerder geneigd is een intens gebonden met hun mens te ontwikkelen. Katten die tijdens de COVID-19-pandemie zijn geadopteerd, vertegenwoordigen een bijzonder kwetsbare groep: veel van deze dieren werden aangeschaft toen eigenaren fulltime thuis waren en raakten gewend aan bijna constant menselijk contact, waardoor de eventuele terugkeer naar normale werkpatronen diep verontrustend is. Reddingskatten met een geschiedenis van verlating, meerdere verbouwingen of vroege scheiding van hun moeders kunnen ook gevoelig zijn voor angstgerelateerd gedrag. Kittens die voor acht weken van hun moeder zijn gescheiden, hebben misschien niet voldoende gelegenheid gehad om normale copingmechanismen te ontwikkelen.
Zelfstandigheid opbouwen door geleidelijke training
Geleidelijke zelfstandigheidstraining omvat het systematisch en zeer geleidelijk vergroten van de tijd die uw kat alleen doorbrengt, terwijl u ervoor zorgt dat elke scheiding kort genoeg is om onder de drempel die angst uitlokt te blijven. Begin door enkele seconden de kamer uit te stappen en keer kalm terug voordat er tekenen van angst verschijnen. Over dagen en weken neemt u de duur zeer langzaam toe. Het tempo moet door de individuele kat worden bepaald; er zijn geen kortere wegen. Het is even belangrijk om oefeningen uit te voeren met signalen vóór vertrek, zoals het oppakken van sleutels of het aantrekken van een jas, zonder daadwerkelijk weg te gaan, zodat deze signalen hun voorspellende kracht verliezen en anticiperende angst niet meer triggeren.
Feliway Classic: Feromon-ondersteuning
Feliway Classic is een synthetische versie van het kattenfaciale feromoon dat katten afzonderlijk wanneer ze hun wangen tegen objecten in hun omgeving wrijven, een gedrag dat verband houdt met het zich veilig en gerust voelen. Feliway Classic, beschikbaar als plug-in diffuser of spray, is in klinische studies gebleken angstgerelateerd gedrag bij katten, inclusief ongepaste uitscheidingen en schuilen, te verminderen. De diffuser is het meest praktisch voor thuisgebruik en moet in de kamer worden aangesloten waar de kat het meest tijd doorbrengt. Het duurt ongeveer een week voordat het volledige effect wordt bereikt en werkt het beste wanneer het consistent wordt gebruikt gedurende ten minste vier weken, naast gedragsinterventies.
Zylkene voor katten
Zylkene is een voedingssupplement zonder voorschrift dat alpha-casozepine bevat, een verbinding afgeleid van een melkproteïne die een kalmerend effect heeft op het centrale zenuwstelsel zonder sedatie te veroorzaken. Het is verkrijgbaar in capsuleform en kan worden geopend en gemengd met voer. Zylkene kan kortstondig worden gebruikt, bijvoorbeeld rond verwachte stressvolle momenten, of langdurig bij katten met chronische angst. Het wordt over het algemeen goed verdragen en is veilig voor langdurig gebruik. Raadpleeg altijd uw dierenarts voordat u een nieuw supplement start, vooral bij katten met onderliggende gezondheidsproblemen.
Omgevingsverrijking om afhankelijkheid te verminderen
Een goed verrijkte omgeving geeft een kat toegang tot activiteiten die hun natuurlijke gedrag activeren en hun afhankelijkheid van menselijke interactie als hun enige bron van stimulatie verminderen. Voedelpuzzels, roulerend speelgoed, raamhokken met uitzicht op vogelvoederhuisjes, kattenbomen met meerdere niveaus en schuilplekken dragen allemaal bij aan een rijkere dagelijkse ervaring. Wanneer een kat uitlaatklappen heeft voor jagen, klimmen, krabben en verkennen, is ze beter uitgerust om zichzelf rustig bezig te houden tijdens perioden van alleen zijn.
Wanneer je naar een gedragsdeskundige moet verwijzen
Milde gevallen van scheidsingsangst reageren vaak goed op de hierboven beschreven strategieën. Echter, matige tot ernstige gevallen, vooral die betrokken zijn zelfgericht gedrag, zoals overmatig likken dat heeft geresulteerd in huidschade, aanzienlijke ongepaste uitscheidingen, of angst die niet verbetert met consistent beheer, rechtvaardigen verwijzing naar een gekwalificeerde kattengedragsdeskundige. In het VK en de EU, zoek naar beoefenaars die zijn geaccrediteerd door organisaties zoals de Association of Pet Behaviour Counsellors (APBC), COAPE of IAABC. Een gedragsdeskundige voert een gedetailleerde gedragsevaluatie uit en ontwikkelt een gestructureerd, individueel programma voor gedragsmodificatie.
Medicatie voor ernstige gevallen
In gevallen waarin angst ernstig is of waarbij gedragsmodificatie alleen onvoldoende is, kan uw dierenarts u doorverwijzen naar een dierenarts-gedragsdeskundige die anti-angst medicatie kan voorschrijven. Veelgebruikte opties zijn onder meer
```