Wat is Kattenkletteren?
Kattenkletteren — ook wel kitteren genoemd — is het snelle, staccato tandenklikgeluid dat katten maken wanneer zij prooien zien die zij niet kunnen bereiken, meestal een vogel of eekhoorn die zichtbaar is door het raam. De kaakbeweging is snel en repetitief en produceert een geluid dat ergens tussen een snel geklik en een gedempt stotterend geluid in ligt. Het gaat vaak samen met intens, gefocust aandacht op het doelwit, een lage lichaamshouding en een zwaaiende staart.
Dit gedrag is volkomen normaal en wordt gezien bij katten van alle leeftijden, rassen en temperamenten. In de overgrote meerderheid van de gevallen is het geen teken van nood of slechte gezondheid.
Waarom Kletteren Katten?
De precieze functie van kletteren is niet volledig begrepen, en er zijn verschillende theorieën. Deze verklaringen sluiten elkaar niet uit, en kletteren kan tegelijk meer dan één doel dienen.
Frustratie over Onbereikbare Prooien
De meest aangehaalde verklaring is dat kletteren een verschuivingsgedrag is — een fysieke uitlaatklep voor de frustratie en opwinding van het zien van prooien die niet bereikt kunnen worden. De kat bevindt zich in een hoge staat van jachtopwinding maar wordt verhinderd dit uit te voeren door een glazen ruit. De snelle kaakbeweging kan een manier zijn om die spanning af te voeren zonder een geschikt doel om na te jagen.
Nabootsing van de Dodende Beet
Een tweede en overtuigende theorie is dat kletteren de specifieke beetwbeweging nabootst die katten gebruiken om prooien uit te schakelen. Wanneer een kat een prooi doodt, brengt zij meestal een precieze, snelle beet toe op de achterkant van de schedel of nek van het proofdier, waarbij het ruggenmerg wordt doorgesneden. Deze beweging omvat dezelfde snelle kaakbeweging die tijdens kletteren wordt waargenomen. Volgens deze theorie is het gedrag een soort oefening — het jachtmotor-patroon wordt uitgevoerd in aanwezigheid van een prooistimulus, zelfs als de prooi onbereikbaar is.
Akoestische Nabootsing
Onderzoek in het Amazonegebied documenteerde wilde margay-katten die geluiden voortbrachten die sterk lijken op de geluiden van de prooien die zij jagden — met name de roepen van witneuzkapucijners. Sommige onderzoekers hebben voorgesteld dat het kletteren van huiskatten een vergelijkbare strategie kan vertegenwoordigen: een poging om geluiden voort te brengen die verbonden zijn met prooivogels om hen dichter bij te lokken. Deze theorie blijft speculatief maar is intrigerend.
Kletteren is Normaal — Maar Weet Wat Je moet Opmerken
Kattenkletteren is een gezond, instinctief gedrag en vereist geen ingreep. Er is echter een belangrijk onderscheid tussen kletteren en kaakbewegingen die kunnen wijzen op een neurologisch of tandprobleem.
Normaal kletteren heeft de volgende kenmerken:
- Het is gericht op een specifiek doelwit — een vogel, eekhoorn, insect of ander proofdier dat de kat kan zien.
- De kat is alert en betrokken, met gefocust aandacht op de stimulus.
- Het gedrag stopt wanneer het proofdier vertrekt of wanneer de aandacht van de kat zich elders richt.
- De kat ziet er voor, tijdens en na het incident verder normaal uit.
Kaakbewegingen die dierenartsenonderzoek kunnen vereisen zien er heel anders uit:
- Repetitieve, ongecontroleerde kaakbeweging die niet op iets zichtbaars is gericht.
- De kat ziet er verward uit, is zich niet bewust van haar omgeving of kan niet op u reageren tijdens het incident.
- De beweging gaat samen met andere tekenen zoals vallen, verlies van evenwicht, twitchen elders in het lichaam, overmatige speekselafsponding of een kort bewustzijnsverlies.
- Het incident duurt voort nadat potentiële stimulus is verwijderd.
Als u kaakbewegingen waarneemt die aan de tweede beschrijving voldoen, maak indien mogelijk een korte video met uw telefoon en neem contact op met uw dierenarts. Focale inslagen — aanvallen die slechts één deel van het lichaam beïnvloeden — kunnen soms repetitieve gezichts- of kaakbewegingen inhouden en gaan niet altijd samen met de volledige lichaamsstuipen die de meeste mensen associëren met epilepsie.
Trilling en Jodelen: Sociale Vocalisaties
Los van kletteren brengen katten ook een scala aan kortere, melodische geluiden voort die zeer verschillende sociale functies dienen. Jodelen en trilling zijn rollend, stijgende geluiden — ergens tussen een miauw en een snorren — die katten gebruiken in positieve sociale interacties.
Wanneer uw kat u met een jodelgeluid begroet als u de kamer binnenkomt, is dit een sociaal geluid: een geluid dat vriendelijkheid en sociale verbondenheid uitdrukt. Katten die vaak naar hun baasjes jodelen, hebben doorgaans sterke contacten met hun menselijke huishoudenleden en gebruiken vocalisatie actief om contact en verbinding in stand te houden.
De trilling en het jodelgeluid zijn ook moedergeluiden. Moederkatten gebruiken deze geluiden wanneer zij naar hun kittens terugkeren, en nodigen hen op deze manier effectief uit om hen te volgen. Dit vroege gebruik van de vocalisatie als signaal om dicht bij te benaderen en te volgen verklaart waarschijnlijk waarom volwassen katten vergelijkbare geluiden gebruiken wanneer zij willen dat hun baasjes hen volgen — naar de voerbak, naar een deur, of gewoon van de ene kamer naar de andere.
Wat te Doen Wanneer Uw Kat Kletteert
Kletteren vereist geen bepaalde reactie van u. Als uw kat vaak kletteert naar vogels in de tuin, kan het bieden van een raamvensterbank op een geschikt uitzichtpunt de omgeving verrijken en uw kat een comfortabele plaats geven van waaruit zij kan observeren. Interactieve spelsessies met speelgoed dat prooibeweging nabootst — veerstaafjes, hengelspeeltjes — kunnen helpen wat van de jachtenergie af te voeren die het kijken naar prooien door het raam opwekt.
Er is geen reden om kletteren af te raden of uw kat van het raam weg te halen. Het is een natuurlijke uiting van jachtinteresse en voor de meeste katten een bron van echte stimulering en vermaak.
```