Wat anale klieren eigenlijk zijn
De meeste hondeneigenaren hebben wel eens van anale klieren gehoord, vaak in verband met een hond die over de vloer schuift of een plotselinge onaangename geur. Wat minder mensen begrijpen, is wat deze structuren doen en waarom ze soms problemen veroorzaken.
Anale klieren — nauwkeuriger gezegd anale zakken — zijn twee kleine zakjes die zich net in de anus van de hond bevinden, op ongeveer de vier uur en acht uur positie. Ze produceren een afscheiding met een karakteristieke, sterke geur die dient als een vorm van chemische communicatie tussen honden. Wanneer een hond ontlasting heeft, leegt de druk van het uitscheiden van vaste ontlasting deze zakken natuurlijk. De afscheiding wordt op de ontlasting afgezet, wat verklaart waarom honden elkaars ontlasting zo intensief onderzoeken.
Problemen ontstaan wanneer dit natuurlijke ledigingsproces niet efficiënt plaatsvindt — omdat de ontlasting te zacht is om voldoende druk te creëren, omdat de kanalen die de zakken afvoeren te nauw zijn, of omdat de klieren meer afscheiding produceren dan normaal.
Tekenen dat de anale klieren aandacht nodig hebben
Het meest bekende teken is schuiven — het achtereinde over de grond slepen in een poging om ongemak of druk te verlichten. Dit gedrag kan echter ook wijzen op wormbesmetting, huidirritatie of allergieën rond het gebied rond de anus, dus neem niet aan dat anale klieren altijd de oorzaak zijn zonder andere mogelijkheden te controleren.
Andere tekenen dat de anale klieren vol of verstopt kunnen zijn:
- Overmatig likken of bijten aan de basis van de staart of rond de anus
- Een visse of ongewoon sterke geur die niet overeenkomt met een recent toiletbezoek
- Zichtbare zwelling of roodheid aan één of beide zijden van de anus
- Persen tijdens ontlasting of ongemak lijken bij het zitten
- Kleine bruine vlekken achterlaten op oppervlakken waar de hond heeft gezeten
Als u een van deze tekenen opmerkt, is de eerste stap het voorzichtig onderzoeken van het gebied en overwegen of handmatig uitdrukken kan helpen, of dat de situatie een bezoek aan de dierenarts rechtvaardigt.
De zaak tegen routinematig uitdrukken
Er is een wijdverbreide gewoonte onder sommige groomers en zelfs sommige eigenaren om anale klieren routinematig uit te drukken als onderdeel van elke groomingzitting. Huidige dierenartsgeneeskundige inzichten ondersteunen dit niet als noodzakelijk voor de meeste honden. De anale klieren hebben een doel, en ermee knoeien wanneer ze normaal functioneren, kan de weefsels irriteren, micro-trauma aan de kanalen veroorzaken en paradoxaal gezien de kans op toekomstige problemen vergroten.
Het uitdrukken van de klieren alleen wanneer er een werkelijke aanwijzing is — zichtbare tekenen van volheid, ongemak of een geschiedenis van verstoppingen — is de verstandigere en op bewijs gebaseerde benadering. Honden die frequent handmatig uitdrukken nodig hebben, kunnen meer baat hebben bij voedingsveranderingen of onderzoek naar de onderliggende oorzaak dan bij voortdurende handmatige interventie.
Externe versus interne uitdrukking
Er zijn twee methoden voor het uitdrukken van anale klieren: extern en intern. Externe uitdrukking omvat het uitoefenen van zachte druk op beide zijden van de anus van buiten; interne uitdrukking omvat het invoeren van een gehandschoende vinger in het rectum om de zak rechtstreeks samen te drukken. De interne methode is grondiger en effectiever bij het volledig legen van de klieren, maar mag alleen worden uitgevoerd door een dierenarts of getrainde dierenverpleegster.
Sommige ervaren eigenaren leren externe uitdrukking thuis uit te voeren. Als u dit wilt proberen, vraag uw dierenarts of dierenverpleegster eerst om u de juiste techniek persoonlijk te tonen. Onjuist uitgevoerd, kan externe uitdrukking materiaal terug in de klier drukken in plaats van eruit, of de delicate weefsels rond de kanaalopeningbeschadigen.
Wanneer u zeker naar een dierenarts moet gaan
Er zijn verschillende situaties waarin dierenartsingrijpen niet optioneel is:
- Als u een zichtbare zwelling of gezwel rond de anus kunt zien of voelen dat niet binnen een dag of twee verdwijnt
- Als uw hond significant pijn lijkt te hebben wanneer u het gebied aanraakt of wanneer zij zitten
- Als er afscheiding is die bloederig, geel of groen lijkt — dit duidt op infectie of een abces
- Als de hond een gebarsten anale-klierenabces heeft gehad, wat zich manifesteert als een open wond of ruw gebied naast de anus
- Als dezelfde klier meer dan één keer in enkele weken uitdrukking nodig heeft gehad
Abcessen van anale klieren zijn bijzonder belangrijk om snel te behandelen. Ze ontstaan wanneer de klier verstopt en geïnfecteerd raakt, en uiteindelijk doorbreekt door de huid als dit onbehandeld blijft. De behandeling omvat doorgaans het spoelen en schoonmaken van het abces, antibioticatherapie en soms ontstekingsremmende medicatie. Terugkerende abcessen kunnen chirurgische verwijdering van de getroffen klier vereisen.
Voedingsveranderingen die kunnen helpen
Omdat vaste ontlasting het primaire mechanisme is waardoor de klieren zich natuurlijk legen, speelt voeding een belangrijke rol in de gezondheid van anale klieren. Honden die consistent zachte ontlasting produceren — vanwege een laag-vezelig voeding, voedselgevoeligheden of chronische losse ontlasting — hebben veel meer last van problemen met anale klieren.
Het verhogen van voedingsvezel kan een aanzienlijk verschil maken. Het toevoegen van een kleine hoeveelheid pompoenpuree, psylliumvezels of gekookte zoete aardappel aan het voeding kan bulk toevoegen aan ontlasting en het natuurlijke ledigingsproces verbeteren. Als uw hond voedselgevoeligheden of allergieën heeft die bijdragen aan chronische zachte ontlasting, kan het waard zijn om met uw dierenarts samen te werken om de veroorzakende ingredient te identificeren en te elimineren.
Gewichtsbeheer is ook belangrijk. Overgewicht honden hebben een hogere incidentie van problemen met anale klieren, waarschijnlijk omdat overmatig weefsel rond het gebied de effectiviteit van het natuurlijke drukkmechanisme tijdens ontlasting vermindert.
Een probleem dat serieus moet worden genomen
Problemen met anale klieren zijn niet erg glamoureus maar echt oncomfortabel voor de getroffen hond. Het aanpakken van de onderliggende oorzaak, of deze nu dieet, anatomisch of gerelateerd aan ontlastingconsistentie betreft, is op lange termijn effectiever dan herhaalde handmatige uitdrukking. Als uw hond regelmatig symptomen toont, zou het gesprek met uw dierenarts verder moeten gaan dan de onmiddellijke verlichting en gericht op het begrijpen waarom dit steeds opnieuw gebeurt.
```